Autobusy napędzane energią elektryczną zyskują aprobatę w wielu miastach, gdzie samorządy zmierzają do ulepszenia standardu atmosfery. Pojazdy te nie emitują gazów wydechowych w miejscu eksploatacji, dzięki czemu ulice stają się cichsze, a piesi doznają zredukowany dyskomfort związany z wrzawą silników dieslowskich. Kierowcy doceniają płynność jazdy i nieobecność drgań, które współistnieją konwencjonalnym napędom.
Ładowanie baterii przebiega przeważnie w porze nocnej, gdy popyt na moc w systemie zasilającym jest niższe. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspomagają czynność napełniania rezerwy prądu. Inne koncepcje zakładają zasilanie szybkie na stacjach terminalach, gdzie autobus dobiera energię w czasie krótkiego przerwy między przejazdami.
Cena eksploatacji bateryjnego omnibusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej części mobilnych, które ulegają eksploatacji. Obsługa wspomnianego pojazdu ogranicza się często do kontroli systemu hamulcowego, resorowania oraz właściwego mechanizmu. Szoferzy odbywają szkolenia z zakresu oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie spożytkować dystans akumulatorów.
Pomimo korzyści, implementacja taboru bateryjnej potrzebuje nakładów w infrastrukturę zasilania oraz modernizację zajezdni. Miasta stopniowo zastępują starsze bryki na świeższe modele, sprawdzając różne rozwiązania przechowywania energii. Wprowadzenie napędu elektrycznego komunikacji publicznej wpisuje się w ogólniejszą koncepcję harmonijnego kształtowania obszaru aglomeracyjnej, w której cisza, niezanieczyszczone atmosfera i komfort pasażerów idą w parze.